| Snuffelcolleges leren kinderen beter met een hond om te gaan. |
|
|
|
| Saturday 05 April 2008 | |
|
De spanning stijgt in groep 3 van de basisschool De Meander als vrijwilligster Marion Harmsen binnenkomt. Zij heeft dan ook een bijzondere gast bij zich: de twee jaar oude berner sennenhond Muts. Marion en Muts zijn van de Sophia-Vereeniging tot Bescherming van Dieren. Deze stichting houdt al sinds 1992 zogenaamde 'snuffelcolleges'. Dit project, bestaande uit drie lessen per groep, leert kinderen stap voor stap om te gaan met een hond. In de eerste les wordt nog met een knuffel gewerkt, maar in de tweede les komt er een echte hond aan te pas. De kinderen leren hoe honden aangeven wat ze wel of juist niet willen en hoe je daarop moet reageren. Wat moet je bijvoorbeeld doen als er een hond op je af rent en je weet niet wat hij wilt? De kinderen springen meteen in de houding en roepen allemaal: "Boom! Boom!" Marion kijkt goedkeurend toe. Gewoon stil blijven staan met je handen open, is inderdaad het goede antwoord. Eén van de belangrijkste dingen die kinderen moeten leren is respect tonen voor een hond. Marion: "Hoe eerder deze kinderen de hondentaal leren kennen, hoe langer ze er profijt van hebben. Veel van de angst die kinderen hebben voor honden komt voort uit onwetendheid of doordat ouders vroeger gebeten zijn en hun kinderen op het hart drukken vooral uit de buurt van honden te blijven. Die angst kan je wegnemen door de kinderen te leren hoe ze moeten reageren op bepaalde situaties." Een andere belangrijke kwestie is hoe je een hond aait. Marion legt uit dat je altijd eerst aan het baasje moet vragen of je de hond mag aaien en dan aan de hond zelf. Enkele kinderen merken scherp op dat honden niet kunnen praten. Marion knikt en zegt dat je de hond dan ook eerst even aan de rug van je hand moet laten ruiken. Als het dier dan zijn hoofd tegen je hand drukt, weet je dat de hond het goed vindt dat je hem of haar even aait. Maar niet op de kop, want dat is niet fijn. De kinderen aaien zichzelf ook even over het hoofd en merken zo dat het inderdaad niet prettig is. Na deze uitleg, krijgen de kinderen één voor één de kans Muts te aaien, nadat ze het eerst netjes aan Marion gevraagd hebben. Zelfs Pien, die een beetje bang is voor honden, raapt al haar moed bij elkaar en aait Muts, die het allemaal gelaten ondergaat. Het herkennen en begrijpen van de non-verbale tekens van een hond vormen het hart van de snuffelcolleges. Hoe kan je bijvoorbeeld aan z'n staart zien of de hond blij is? Als de oren van de hond naar voren staan, is hij dan vrolijk of juist niet? De les wordt afgesloten met een spelletje. Drie leerlingen krijgen een hondensnoepje. Muts wordt door Marion langs de kinderen geleid en het dier weet zonder moeite de snoepjes uit de handen van de kinderen te vissen. De laatste les, volgende week dinsdag, gaan de kinderen met Muts naar buiten om daar nog meer over de hond en z'n gedrag te leren. |
| < Vorige | Volgende > |
|---|



